Vandaag kwamen meer dan 40.000 mensen samen met precies dezelfde boodschap aan het kabinet: weg met fossiel. Communicatiecollega Zina was erbij. Ze neemt je graag mee op avontuur tijdens de Klimaatmars 2026!
Na een nacht van gezonde spanning (lees: nauwelijks geslapen) was het eindelijk zover. Ik stap in de trein richting Amsterdam met een vol hoofd: is alles goed geregeld, is iedereen er op tijd, zijn we niets vergeten? In de trein zie ik 2 vrienden vrolijk zwaaien, met kleurrijke bordjes en een zelfversierde waaier uit het actiepakket. De dag is nog niet eens écht begonnen en de sfeer zit er al in.
Een vrouw tegenover ons vraagt waar we heen gaan. "De Klimaatmars," zeggen we. Ze knikt vastberaden. "Ik loop ook mee! Voor mijn kleinkinderen. Zij verdienen óók een goede toekomst." Dit is precies waarom we dit doen. Onze eis is duidelijk: ook al zijn we het niet altijd met elkaar eens, we willen allemaal een betaalbare energierekening, schone lucht en een veilige toekomst. En precies om die redenen gaan we vandaag, 3 dagen voor Prinsjesdag, de straat op.
Het wolkendek trekt langzaam open en de eerste zonnestralen piepen er doorheen, meteen worden we opgeslokt door een stroom mensen die dezelfde kant op lopen.
Maandenlang hebben we, met een enorme groep mensen van de Klimaat Crisis Coalitie, naar dit moment toe gewerkt. Wekelijkse overleggen, plannen, ideeën uitwisselen. En nu is het eindelijk zover. Als ik aankom op de Dam, zwaaien mijn collega's naar me. We versieren de dj-kar, blazen de grote, groene vuisten op en delen alvast wat protestbordjes uit. Daarna even een bakje koffie. Dat hebben we wel verdiend.
Na de voorbereidingen voor het Milieudefensie-blok ga ik naar de back-office. Hier kunnen mijn collega's en ik terecht om alle content die we schieten direct live te zetten. Na een snelle lunch en een korte doorloop van de dag met fotografen, videografen en andere collega's is het tijd om te gaan. Het gaat nu echt beginnen, spannend!
Onderweg sluit een jongen in een knalgele regenjas zich bij ons aan. "Die heb ik niet nodig vandaag, denk ik," zegt hij lachend, wijzend naar de jas. Hij is alleen naar Amsterdam gekomen en loopt nu gezellig met ons mee. Zo gaat dat vandaag: iedereen wordt vrienden van iedereen.
De Dam, die normaal gesproken al druk is, stroomt razendsnel vol. Duizenden en duizenden mensen, schouder aan schouder, kleurrijke bordjes met duidelijke statements omhoog.
Ik zie een stel, beide in een knalgroene outfit en vraag hen waarom ze meelopen. "Het is tijd dat het kabinet luistert," zegt één van hen vastberaden. "Het roer moet om!" Zijn partner is zwanger en legt haar hand op haar buik. "Ik doe dit voor de kleine," zegt ze.
Een groepje vrienden, allemaal in kleurrijke t-shirts met zelfgemaakte teksten erop, staan te dansen op de muziek. Eén van hen, met het roze Milieudefensie Jong petje op, zegt lachend: "Strijd gaat prima samen met gezelligheid. We kunnen er maar beter een feestje van maken!"
Een knallende officiële start met de hitjes van Son Mieux. Hosts Kiki Ritmeijer (spreker en student journalistiek) en Pieter Sellies (campaigner bij Fossiel Vrij) heten ons welkom.
Dan komt wetenschapper Joyeeta Gupta aan het woord. Ze spreekt over de plicht die een land heeft om fossiele brandstof uit te faseren en dat deze visie niet meer ver weg is. Ze eindigt haar speech met een duidelijke oproep: "Neem een besluit, fossiel moet eruit!" Het publiek schreeuwt het meteen mee.
Ook schrijver, journalist en columnist Babah Tarawally neemt het woord. Hij begint met een uitdrukking uit de Ubuntu-filosofie: "Ik ben omdat wij zijn. Niet omdat ik denk, of rijk ben, of veel kan kopen of omdat ik succesvol ben. Ik ben omdat wij zijn." Hij roept iedereen op om met hem mee te doen. Want we hebben lang genoeg gezwegen, en dat doen we niet langer.
MEROL sluit af met een spetterend optreden. Daarna is het tijd om te gaan lopen. We staan letterlijk te trappelen!
De stoet komt langzaam in beweging: enkele mensen houden het hoofdspandoek vast, mensen houden hun bordjes omhoog, er wordt gewapperd met vlaggen en waaiers en de DJ zet een lekker startnummertje in. 2 mensen in groene overalls klimmen op de dj-kar en roepen uit over de menigte: "What do we want? Climate justice! When do we want it? NOW!"
En dan beginnen we eindelijk met lopen. Via Rokin en de Vijzelstraat, de drukste straten van Amsterdam laten we onze eis luid en duidelijk horen: "Weg met fossiel!" "Keep it in the ground!" Terwijl de dj vrolijk protesthitjes draait. Achterin ons blok bij Milieudefensie Jong danst iedereen en is het feest. Meer voorin voel je de strijdlustigheid en energie. Samen vormen we één stem met één boodschap: wij willen een veilige toekomst.
Met een schorre stem, zware armen van het omhoog houden van het bordje komen we aan op het Museumplein. Winnie bedankt de menigte, de dj draait nog één laatste hitje. Het plein staat vol kraampjes, muziek en voldane mensen.
Ik denk terug aan de vrouw in de trein en het stel op de Dam. Aan de jongen in de gele regenjas die nu ergens tussen de kraampjes staat na te praten met nieuwe vrienden. Aan al die weken voorbereiding die vandaag samenkwamen. We hebben onze eis duidelijk laten horen.
Dit is waarom ik doe wat ik doe. Omdat dagen zoals vandaag laten zien wat er gebeurt als mensen samen de straat op gaan. Aankomende dinsdag is het Prinsjesdag: zal onze stem luid genoeg geweest zijn?
Foto's door Edo Landwehr
Een cadeautje van miljarden euro's. Dat krijgt Tata binnenkort van de overheid, van óns belastinggeld. Ze krijgen het geld voor verduurzaming. Terwijl Tata gewoon doorgaat met vervuilen. Weggegooid geld dus. Dat laten we toch niet gebeuren?
