english

TTIP opent de grenzen voor Amerikaanse kiloknallers. Maar tegen welke prijs? [infographic]

Het TTIP-verdrag opent onze grenzen voor Amerikaans voedsel. De gemiddelde kostprijs van vlees en eieren uit de VS is 15 tot 25 procent lager dan in de EU. Onze kiloknallers zijn er niks bij. Daardoor kan TTIP Europese boeren in grote problemen brengen. Hoe is dat prijsverschil te verklaren en wie betaalt daarvoor de rekening?

Op dit moment is de import van Amerikaans voedsel naar de EU beperkt, door tarieven en quota. TTIP zou die grotendeels kunnen schrappen. Onze boeren moeten dan nog steeds produceren volgens Europese regels, maar Amerikaanse boeren mogen voor onze markt produceren volgens hun eigen lagere standaarden. Dat vinden wij oneerlijke concurrentie.

Onder de infographic vind je een toelichting per punt.

Infographic: TTIP op ons bord. Wie betaalt de prijs?
Infographic: TTIP op ons bord. Wie betaalt de prijs?

Vlees hormoonvrij?

In de VS is het gebruik van groeihormonen in de veehouderij de normaalste zaak van de wereld. Ze gebruiken bijvoorbeeld ractopamine voor varkens en runderen, dat de spiermassa van dieren bevordert en het vetgehalte vermindert en Monsanto's BST voor een hogere productie van vlees en melk van runderen.

Groeihormonen zijn mogelijk slecht voor onze gezondheid en in elk geval slecht voor de gezondheid van het vee. Daarom is het gebruik ervan in Europa verboden en houden we onze grenzen dicht voor hormoonvlees uit de VS. Hormonen zijn alleen niet altijd te traceren in het eindproduct. Als TTIP de grenzen opent voor vlees en zuivel uit de VS, dan kunnen we niet uitsluiten dat hormonen zijn gebruikt.

Eerlijk over GMO?

Van producten uit de VS weet je niet of er ingrediënten met GMO (genetisch gemanipuleerde organismen) in zitten, bij vlees weet je niet of de dieren GMO-veevoer hebben gegeten. GMO wordt in de VS gelijkgesteld aan andere teelt.

EU-wetten schrijven voor dat altijd te traceren is of er GMO's in voedsel zitten en waar ze vandaan komen. Het is verplicht om GMO's in voedsel te vermelden op het etiket. En GMO-akkers in de EU moeten bufferzones hebben, om te voorkomen dat GMO-zaden overwaaien naar andere velden.

Streng op pesticiden?

In de VS worden alle bestrijdingsmiddelen toegelaten, totdat bewezen is dat een stof schadelijk is. Het gevolg is dat in de VS 82 bestrijdingsmiddelen worden toegelaten, die in de EU verboden zijn. Hierbij zitten stoffen die bewezen kankerverwekkend, hormoonverstorend of extreem toxisch zijn volgens de WHO classificatie. De normen voor gifresten op groente en fruit zijn in de VS een stuk ruimer. Het verschil kan oplopen tot een factor 400. (bron)

De stoffen die zorgen voor grootschalige bijensterfte (neonicotinoiden) worden in de VS nog massaal toegepast bij onder andere de teelt van mais, koolzaad en soja. In de EU zijn deze stoffen grotendeels verboden bij zogenaamde bloemgewassen.

In de EU staan we een bestrijdingsmiddel pas toe als bewezen is dat het niet schadelijk is voor mens en milieu. We noemen dat het voorzorgbeginsel.

Overigens is er ook op het beleid van de EU wel wat aan te merken. Ondanks aanwijzingen voor de schadelijkheid van landbouwgif glyfosaat van instituten als de Wereldgezondheidsraad, luistert de EU alleen naar zijn eigen adviesorgaan, dat glyfosaat veilig verklaart.

Arbeidsrechten?

In de VS is goede bescherming van arbeidsrechten niet vanzelfsprekend. De VS hebben slechts 3 van de 8 fundamentele conventies ondertekend op gebied van arbeid van de International Labour Organization (ILO). Er is geen fatsoenlijke bescherming van het recht van werknemers om zich te verenigen in vakbonden en collectief te onderhandelen.

De 28 lidstaten van de EU hebben wel al deze acht conventies onderschreven. Europa is zeker niet vrij van uitbuiting. Ook in de Nederlandse landbouwsector komen schandalen voor, bijvoorbeeld met Poolse of Roemeense seizoensarbeiders. Maar wat in de EU een schandaal is, is in de VS vaak gewoon toegestaan.

Dierenwelzijn?

De federale overheid heeft géén wetten om het welzijn van dieren in de veehouderij en bij veetransport te beschermen. Er zijn alleen beperkte regels voor slachthuizen. Een aantal staten hebben wel beleid voor de bescherming van dierenwelzijn.

Dat is in de EU heel anders. Bij ons zijn de meest dieronterende methodes over het algemeen verboden, zoals legbatterijen en kistkalveren. Maar ook in de EU hebben de meeste landbouwdieren bepaald geen goed leven.

Eerlijke prijzen, eerlijk eten

Al deze verschillen dragen bij aan het forse verschil in kostprijs tussen de producten uit onze veehouderij en de Amerikaanse veehouderij. Als TTIP de grenzen opent voor kiloknallers uit de VS, dan wordt het alleen maar moeilijker om in de EU de regels te verbeteren. Onze boeren zullen de concurrentie met Amerika niet aankunnen en de productie zal verschuiven naar de andere kant van de oceaan. Eerlijk en duurzaam voedsel krijg je alleen als je een eerlijke prijs betaalt.

Loading...